ಭಗವದ್ಗೀತೆಯ ಎರಡನೇ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ಅರ್ಜುನನು ಭಗವಂತ ಕೇಶವನನ್ನು “ಸ್ಥಿತಪ್ರಜ್ಞ” ಎಂಬ ಪಾರಮಾರ್ಥಿಕ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ತಲುಪಿದ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ನಡತೆ, ನುಡಿ ಮತ್ತು ನಡೆಯ ಕುರಿತು ಪ್ರಶ್ನಿಸುತ್ತಾನೆ. ಈ ಪ್ರಶ್ನೆಯ ತಾತ್ವಿಕತೆಯನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತಿದೆ.