ಭಗವದ್ಗೀತೆ – ಅಧ್ಯಾಯ 5, ಶ್ಲೋಕ 22: ಬಾಹ್ಯ ಸುಖದ ತಾತ್ಕಾಲಿಕ ಸ್ವಭಾವ

ಭಗವದ್ಗೀತೆ ಅಧ್ಯಾಯ 5, ಶ್ಲೋಕ 22: ಬಾಹ್ಯ ವಿಷಯದಿಂದ ಬಂದ ಸುಖಗಳು ತಾತ್ಕಾಲಿಕ ಮತ್ತು ದುಃಖದ ಮೂಲ ಮಾತ್ರ. ಜ್ಞಾನಿ ಇವುಗಳಲ್ಲಿ ಆನಂದವನ್ನು ಕಾಣುವುದಿಲ್ಲ ಮತ್ತು ಆತ್ಮಾನುಭವದಲ್ಲಿ ಶಾಶ್ವತ ಸಂತೋಷವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

Vichara Visthara 07/10/2025

Bhagavad Gita

ಶ್ಲೋಕ – 22

ಯೇ ಹಿ ಸಂಸ್ಪರ್ಶಜಾ ಭೋಗಾ ದುಃಖಯೋನಯ ಏವ ತೇ ।
ಆದ್ಯಂತವಂತಃ ಕೌಂತೇಯ ನ ತೇಷು ರಮತೇ ಬುಧಃ ॥೨೨॥

ವಿಷಯದ ನಂಟಿನಿಂದ ಬರುವ ಸುಖಗಳು ಬನ್ನದ ತವರು.
ಬಂತು ಎನ್ನುವಷ್ಟರಲ್ಲೇ ಬರಿದಾಗುವಂಥವು. ಕೌಂತೇಯ, ಬಲ್ಲವರು ಅವನ್ನು ಮೆಚ್ಚುವುದಿಲ್ಲ.

ಬಾಹ್ಯ ವಿಷಯ ಸ್ಪರ್ಶದಿಂದ ಸಿಗುವ ಸುಖಭೋಗದ ಅನುಭವ(ಸಂಸ್ಪರ್ಶ)ದಿಂದ ನಮಗೆಷ್ಟು ಸುಖ ಸಿಕ್ಕೀತು? ಒಂದು ಗುಲಗಂಜಿಯಷ್ಟು ಸುಖಕ್ಕಾಗಿ ಕುಂಬಳಕಾಯಿಯಷ್ಟು ದುಃಖವನ್ನು ಅನುಭವಿಸಲು ನಾವು ಸಿದ್ಧರಾಗಿರುತ್ತೇವೆ.
ಇಂದಿನ ಎಲ್ಲಾ ಪ್ರಾಪಂಚಿಕ ಅಪರಾಧಗಳಿಗೆ ಇದೇ ಕಾರಣ.
ಕ್ಷಣಿಕ ಸುಖದ ಆಸೆಗೆ ಬಿದ್ದು ಇಡೀ ಜೀವನವನ್ನೇ ಹಾಳು ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವವರನ್ನು
ನಮ್ಮ ದೈನಂದಿನ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ನಾವು ಕಾಣುತ್ತೇವೆ. ನಮಗೆ ಬಾಹ್ಯವಾಗಿ ಸುಖ ಎಂದು ಕಾಣುವುದು ದುಃಖವನ್ನು ಮರಿ ಹಾಕುವ ಮೊಟ್ಟೆ ಎನ್ನುವ ಸತ್ಯವನ್ನರಿಯದೆ ಅದೇ ಸುಖ ಎಂದು ಅದರ ಬೆನ್ನು ಹಿಡಿಯುತ್ತೇವೆ.
ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಬಾಹ್ಯಸುಖದ ಹಿಂದೆ ದುಃಖವೆಂಬ ಕಗ್ಗತ್ತಲು ಮಡುಗಟ್ಟಿರುತ್ತದೆ. ಬಾಹ್ಯ ಸುಖ-ಆನಂದ ಎನ್ನುವುದು ಕೇವಲ ಒಂದು ಮಿಂಚು. ಅದು ಬಂತು ಎನ್ನುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಬರಿದಾಗುತ್ತದೆ. ತಿಳುವಳಿಕೆ ಉಳ್ಳವರು ಈ ಬಾಹ್ಯ ಸುಖದ ಆಸೆಯಲ್ಲಿ ಬದುಕುವುದಿಲ್ಲ.

ಅಧ್ಯಾತ್ಮದ ಬಗ್ಗೆ ಕೆಲವರು ಹೇಳುವುದಿದೆ “ಈಗಾಗಲೇ ನಮಗೇಕೆ ಅಧ್ಯಾತ್ಮ, ಅದೆಲ್ಲಾಅರವತ್ತರ ಶಾಂತಿ ಆದ ಮೇಲೆ” ಎಂದು. ಇದು ಏಕೆ ಸರಿಯಲ್ಲಎನ್ನುವುದನ್ನು ಕೃಷ್ಣ ಮುಂದಿನಶ್ಲೋಕದಲ್ಲಿವಿವರಿಸುತ್ತಾನೆ.

ಅರ್ಥ:
ಬಾಹ್ಯ ವಿಷಯ ಸ್ಪರ್ಶದಿಂದ ಬಂದ ಸುಖಗಳು ತಾತ್ಕಾಲಿಕ ಮತ್ತು ದುಃಖದ ಮೂಲ ಮಾತ್ರ. ನಿಜವಾದ ಜ್ಞಾನ ಹೊಂದಿದ ವ್ಯಕ್ತಿ ಇವುಗಳಲ್ಲಿ ಆನಂದವನ್ನು ಕಾಣುವುದಿಲ್ಲ.

ಇದನ್ನು ಓದಿ: ಭಗವದ್ಗೀತೆ ಗೀತಾಸಾರ- ಅಧ್ಯಾಯ – 5- ಶ್ಲೋಕ-21