ಭಗವದ್ಗೀತೆ – ಅಧ್ಯಾಯ 5, ಶ್ಲೋಕ 25: ನಿರ್ದೋಷಿ ಯೋಗಿಗಳು ಮತ್ತು ಸರ್ವಭೂತಹಿತ

ತನ್ನಲ್ಲಿ ಉದ್ಭವವಾಗುವ ಸಂದೇಹವನ್ನು, ದ್ವಂದ್ವವನ್ನು ಮೀರಿ ನಿಂತವರು ನಿಜವಾದ ಸಾಧಕರು.

ಇವರು ಸದಾ ತಮ್ಮ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಅಂತರಂಗದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಗೊಳಿಸಿರುತ್ತಾರೆ. ಇವರು ಬಯಸುವ ಸುಖ ‘ಅಂತರಂಗದ ಸುಖ’. ಬಾಹ್ಯ ಸುಖದ ಬೆನ್ನುಹತ್ತದೆ, ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳಿಗೆ ಒಳಿತನ್ನೇ ಬಯಸುವ ಇವರು ಸದಾ ನಿತ್ಯ ಸ್ವರೂಪನಾದ ಭಗವಂತನಲ್ಲೇ ನೆಲಸಿ ಅವನನ್ನೇ ಸೇರುತ್ತಾರೆ.

ಅರ್ಥ:
ಕೊಳೆ-ಕಲ್ಮಷಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತ, ದ್ವಂದ್ವವನ್ನು ತೊರೆದ, ಎಲ್ಲಾ ಜೀವಿಗಳ ಕಲ್ಯಾಣಕ್ಕೆ ಮನಸ್ಸು ಒಗ್ಗರಿಸಿರುವ ಋಷಿಗಳು ಬ್ರಹ್ಮನಿರ್ಬಾಣವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.