Bhagavad Gita
ಭಗವದ್ಗೀತೆ ಅಧ್ಯಾಯ – 3 (ಕರ್ಮ ಯೋಗ)
ಶ್ಲೋಕ – 14
ಅನ್ನಾದ್ ಭವಂತಿ ಭೂತಾನಿ ಪರ್ಜನ್ಯಾದನ್ನಸಂಭವಃ ।
ಯಜ್ಞಾದ್ ಭವತಿ ಪರ್ಜನ್ಯೋ ಯಜ್ಞಃ ಕರ್ಮಸಮುದ್ಭವಃ ॥೧೪॥
-ಜೀವಿಗಳ ಹುಟ್ಟು ಆಹಾರದಿಂದ; ಆಹಾರದ ಬೆಳೆ ಸೂರ್ಯನಿಂದ[ಮೋಡದಿಂದ]. ಸೌರಶಕ್ತಿಯ ವೃದ್ಧಿ [ಮೋಡದ ಹುಟ್ಟು]-ಯಜ್ಞದಿಂದ; ಯಜ್ಞದ ನಿರ್ವಹಣೆ-ಕರ್ಮದಿಂದ.
ಈ ಶ್ಲೋಕವು ಪ್ರಕೃತಿ, ಮನುಷ್ಯ ಮತ್ತು ಧರ್ಮಸಮರಸ್ಥಿತಿಯ ನಡುವಿನ ಸಂಬಂಧವನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತದೆ.
ಇದು ಈ ಸರಣಿಯನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತದೆ:
” ಜೀವಿಗಳಿಗೆ ಬದುಕಲು ಅನ್ನ ಬೇಕು. ಅನ್ನಕ್ಕಾಗಿ ಮಳೆ ಬೇಕು.ಮಳೆಯು ಯಜ್ಞದಿಂದ (ಧಾರ್ಮಿಕ ಹಾಗೂ ಸಜ್ಜನ ಕರ್ಮದಿಂದ) ಬರುತ್ತದೆ. ಯಜ್ಞವು ಸತ್ಸಂಗತ ಕರ್ಮದಿಂದ (ಧರ್ಮಮಯ ಕರ್ತವ್ಯಗಳಿಂದ) ಸಂಭವಿಸುತ್ತದೆ”.
ಇದರೊಂದಿಗೆ ಭಗವದ್ಗೀತೆ ಸ್ಪಷ್ಟಪಡಿಸುತ್ತವೆ: ಸಮಾಜದ ಹಾಗೂ ಪ್ರಕೃತಿಯ ಸಮತೋಲನಕ್ಕೆ ಧಾರ್ಮಿಕ ಹಾಗೂ ನಿಷ್ಠಾವಂತ ಕರ್ಮ ಅಗತ್ಯವಾಗಿದೆ.
[…] […]
[…] […]