ಭಗವದ್ಗೀತೆ ಅಧ್ಯಾಯ – 4 (ಕರ್ಮ ಯೋಗ)ಶ್ಲೋಕ

ಶ್ಲೋಕ – 16

ಕಿಂ ಕರ್ಮ ಕಿಮಕರ್ಮೇತಿ ಕವಯೋSಪ್ಯತ್ರ ಮೋಹಿತಾಃ ।
ತತ್ ತೇ ಕರ್ಮ ಪ್ರವಕ್ಷ್ಯಾಮಿ ಯಜ್ ಜ್ಞಾತ್ವಾ ಮೋಕ್ಷ್ಯಸೇSಶುಭಾತ್ ॥೧೬॥

ಯಾವುದು ಕರ್ಮ, ಯಾವುದು ಅಕರ್ಮ ಎಂಬಲ್ಲಿ ಬಲ್ಲವರು ಗಲಿಬಿಲಿಗೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ.
ಅಂಥ ಕರ್ಮವನ್ನು ನಿನಗೆ ತಿಳಿಹೇಳುತ್ತೇನೆ. ಅದನ್ನು ಅರಿತು ನೀನು ಕೇಡಿನಿಂದ ಪಾರಾಗುವೆ.

ಅರ್ಥ:
“ಯಾವುದು ನಿಜವಾದ ಕರ್ಮ, ಯಾವುದು ಅಕರ್ಮ ಎಂಬುದರಲ್ಲಿ ಪಂಡಿತರಾದವರಿಗೂ ಗೊಂದಲ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ. ಆದುದರಿಂದ ನಿಜವಾದ ಕರ್ಮದ ತತ್ತ್ವವನ್ನು ನಿನಗೆ ವಿವರಿಸುತ್ತೇನೆ. ಅದನ್ನು ಅರಿತುಕೊಂಡರೆ ನೀನು ಎಲ್ಲಾ ಅಶುಭದಿಂದ (ದುಃಖ, ಪಾಪ, ಬಂಧನದಿಂದ) ಮುಕ್ತನಾಗುವೆ.”

ತಾತ್ಪರ್ಯ:
ಈ ಶ್ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನು ಅರ್ಜುನನಿಗೆ ಕರ್ಮದ ಸೂಕ್ಷ್ಮತೆ ತಿಳಿಸುತ್ತಾನೆ. ಯಾವ ಕ್ರಿಯೆ ಶ್ರೇಷ್ಠ, ಯಾವುದು ವ್ಯರ್ಥ, ಯಾವುದು ಕೇವಲ ಬಾಹ್ಯವಾಗಿ ಕಾಣುವ ಕರ್ಮವಲ್ಲದೆ ಆಂತರಿಕ ಅರ್ಥ ಹೊಂದಿರುವುದು – ಇವುಗಳನ್ನು ತಿಳಿಯುವುದು ಸುಲಭವಲ್ಲ. ಜ್ಞಾನಿಗಳಿಗೂ ಇಲ್ಲಿಯೇ ಗೊಂದಲ. ಆದ್ದರಿಂದ ಕರ್ಮದ ನಿಜಸ್ವರೂಪವನ್ನು ಅರಿತುಕೊಳ್ಳುವುದು ಮುಖ್ಯ. ಅರಿತಾಗ ಮಾತ್ರ ಜೀವನದ ಪಾಪ–ಪರಂಪರೆ, ದುಃಖ, ಮತ್ತು ಅಶುಭದಿಂದ ಪಾರಾಗಿ ಮುಕ್ತಿ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ.

ಒಂದು ಸರಳ ಕಥೆ ಮೂಲಕ ನೋಡೋಣ:

ಒಮ್ಮೆ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಇಬ್ಬರು ರೈತರು ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದರು.

👨‍🌾 ಮೊದಲ ರೈತ:
ಅವನು ಪ್ರತಿದಿನ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಬೇಗ ಎದ್ದು, ಹೊಲದಲ್ಲಿ ದುಡಿಯುತ್ತಿದ್ದ. ಆದರೆ ದುಡಿದ ಎಲ್ಲ ಬೆಳೆ ತನ್ನ ಮನೆಯವರಿಗಷ್ಟೇ ಬಳಸಿಕೊಂಡು, ಇತರರಿಗೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡದೆ, ಸ್ವಾರ್ಥಕ್ಕಾಗಿ ಮಾತ್ರ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ. ಹೊರಗೆ ನೋಡಿದರೆ ಆತ ಶ್ರಮಶೀಲ, ಆದರೆ ಅವನ ಕರ್ಮವು ಕೇವಲ ಸ್ವಾರ್ಥದ ಕಾರಣದಿಂದ ಬಲಿಯಾಗಿತ್ತು.

👨‍🌾 ಎರಡನೇ ರೈತ:
ಅವನು ಕೂಡ ಪ್ರತಿದಿನ ಹೊಲದಲ್ಲಿ ದುಡಿಯುತ್ತಿದ್ದ. ಆದರೆ ಬೆಳೆ ಬಂದಾಗ ತನ್ನ ಕುಟುಂಬದ ಪಾಲು aside ಇಟ್ಟು, ಉಳಿದುದನ್ನು ಹಸಿದವರಿಗೆ ಹಂಚುತ್ತಿದ್ದ. ಅವನು ಬಡವರಿಗಾಗಲಿ, ಅನಾಥಾಶ್ರಮಕ್ಕಾಗಲಿ ಧಾನ್ಯವನ್ನು ಕೊಟ್ಟು ಸಂತೋಷ ಪಟ್ಟ. ಅವನು ಮಾಡಿದ ಅದೇ ಕೆಲಸ – ಹೊಲದಲ್ಲಿ ದುಡಿಯುವುದು – ಆದರೆ ಮನಸ್ಸಿನ ಶುದ್ಧತೆ, ಹಿತಭಾವ, ಸೇವಾಭಾವದಿಂದ ಮಾಡಿದ ಕಾರಣ ಅದು ನಿಜವಾದ ಶ್ರೇಯಸ್ಕರ ಕರ್ಮವಾಯಿತು.

ಈ ಕಥೆಯಿಂದ ತಿಳಿಯುವದು ಏನೆಂದರೆ: