ಕಾವ್ಯ ಕನ್ನಿಕೆ

ಸುಗಂಧ ಸೂಸುವ ಸೌಗಂಧಿಕೆಯಿವಳು
ಪ್ರಾಣವಾಯುವಾಗಿ ಜೀವನದಿಯಂತೆ
ತಂಗಾಳಿಯಲ್ಲಿ ತೇಲಿ ಬಂದಳು..//

ಹರುಷದ ಹೊನಲನ್ನು ಹೊತ್ತು ತಂದವಳು
ಬಾಳ ನೌಕೆಯಲಿ ಒಂಟಿ ಪಯಣಕೆ
ಜೊತೆಯಾದವಳು //

ಕರುಣೆಯ ಕಡಲಾದವಳು , ಜೀವ ಸೆಲೆಯಾದಳು
ಸುಂದರ ಸ್ನಿಗ್ಧ ಸೌಂದರ್ಯವಿರದವಳು
ಮನದ ಮೌನ ಮಾತಿಗೆ ಪಿಸುಗುಟ್ಟುವಳು
ಮನಕೆ ಕಲಶ ಪ್ರಾಯವಾದವಳು ..//

ಎನ್ನಂತರಂಗದ ತುಡಿತ ಅವಳೆದೆಯ
ಲಬ್ ಡಬ್ ತಾಳಕೆ ರಾಗ ಪಾಡುತಿಹುದು
ತರುಣಿಯ ತಾರುಣ್ಯದಿ ಎಲ್ಲೆ ಮೀರದೆ
ತಂಪಾದ ವಾಯುವಿನಂತೆ ವಿಹರಿಸುವಳು //

ಮಂದಹಾಸದಿ ಮನದಣಿಸುವಳು
ಇವಳೇ.. ಅವಳು… ನನ್ನಂತರಂಗದ
ಕಾವ್ಯಕನ್ನಿಕೆ //

ಕನಸಿನ ತಳಮಳವ ಹುಟ್ಟು ಹಾಕಿ
ಕಾಣದಂತೆ ಮಾಯವಾದಳು..//

ನಭದ ಯಾವ ಮೂಲೆಗೋ ಸರಿದು
ಹೋದವಳು
ಕನವರಿಸುತ ಮತ್ತೆ ಒಮ್ಮೆ ಬಂದು
ಸೇರೆಂಬುವ ಮೌನ ಕೋರಿಕೆಗೆ ಕಿವುಡಾಗಿಹಳು //

– ವಾಣಿ ಮಹೇಶ್
ಹಾಸನ.