ಶ್ಲೋಕ – 22
ಅದೇಶಕಾಲೇ ಯದ್ ದಾನಮಪಾತ್ರೇಭ್ಯಶ್ಚ ದೀಯತೇ ।
ಅಸತ್ ಕೃತಮವಜ್ಞಾತಂ ತತ್ ತಾಮಸಮುದಾಹೃತಮ್ ॥೨೨॥
ಅದೇಶ ಕಾಲೇ ಯತ್ ದಾನಮ್ ಅಪಾತ್ರೇಭ್ಯಃ ಚ ದೀಯತೇ ।
ಅಸತ್ ಕೃತಮ್ ಅವಜ್ಞಾತಮ್ ತತ್ ತಾಮಸಮ್ ಉದಾಹೃತಮ್ – ತಕ್ಕುದಲ್ಲದ ದೇಶ-ಕಾಲದಲ್ಲಿ, ಅನರ್ಹವ್ಯಕ್ತಿಗಳಿಗೆ ಆದರಿಸದೆ ಹೀಗಳೆದು ನೀಡುವ ದಾನ ತಾಮಸ ಎನಿಸುತ್ತದೆ.
ನಮಗೆ ಬೇಡವಾದುದ್ದನ್ನು ಇನ್ನೊಬ್ಬರಿಗೆ ಸಾಗಹಾಕುವುದಕ್ಕೊಸ್ಕರ ಕೊಡುವುದು; ಯೋಗ್ಯರಲ್ಲದವರಿಗೆ ಬೈದು, ಹೀಯಾಳಿಸಿ, ಅವಮಾನ ಮಾಡಿ ಕೊಡುವುದು-ತಾಮಸ ದಾನ.
ಸರಳ ಅರ್ಥ
ಯೋಗ್ಯವಾದ ಸ್ಥಳ ಮತ್ತು ಸಮಯವಲ್ಲದ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ, ಅನರ್ಹರಾದ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳಿಗೆ, ಗೌರವವಿಲ್ಲದೆ, ತಾತ್ಸಾರದಿಂದ ಅಥವಾ ಅವಮಾನಿಸುತ್ತಾ ನೀಡುವ ದಾನವನ್ನು ತಾಮಸ ದಾನ ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ.
ತಾಮಸ ದಾನದ ಸ್ವರೂಪ
ನಮಗೆ ಬೇಡವಾದ ವಸ್ತುವನ್ನು ಇನ್ನೊಬ್ಬರಿಗೆ ಕೊಟ್ಟುಬಿಡುವುದಕ್ಕಾಗಿ ಮಾತ್ರ ದಾನ ಮಾಡುವುದು.
ಯೋಗ್ಯತೆ ಇಲ್ಲದ ವ್ಯಕ್ತಿಗೆ ದಾನ ನೀಡುವುದು.
ದಾನ ಮಾಡುವಾಗ ಎದುರಿನ ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನು ಹೀಯಾಳಿಸುವುದು ಅಥವಾ ಅವಮಾನಿಸುವುದು.
“ನಿನಗೆ ಇದನ್ನೇ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದೇನೆ, ತೆಗೆದುಕೋ” ಎಂಬ ತಾತ್ಸಾರದ ಮನೋಭಾವದಿಂದ ನೀಡುವುದು.
ಸರಿಯಾದ ಸ್ಥಳ, ಸಮಯ ಮತ್ತು ಸಂದರ್ಭವನ್ನು ಪರಿಗಣಿಸದೆ ದಾನ ಮಾಡುವುದು.
ದಾನದಲ್ಲಿ ವಸ್ತುವಿನ ಮೌಲ್ಯಕ್ಕಿಂತ ದಾನ ಮಾಡುವವರ ಮನೋಭಾವ ಮುಖ್ಯ. ಪ್ರೀತಿ, ಗೌರವ ಮತ್ತು ಅರ್ಹತೆಯನ್ನು ಪರಿಗಣಿಸದೆ ಮಾಡುವ ದಾನವು ತಾಮಸ ದಾನವಾಗುತ್ತದೆ.
ಸಂದೇಶ
“ಅವಮಾನದಿಂದ ನೀಡುವ ದಾನಕ್ಕಿಂತ, ಗೌರವದಿಂದ ನೀಡುವ ಸಣ್ಣ ಸಹಾಯವೇ ಶ್ರೇಷ್ಠ.”
