ನವದೆಹಲಿ: ಕೇಳಲು ವಿಚಿತ್ರವೆನಿಸಿದರೂ, ವಿಶ್ವದ ಅತಿದೊಡ್ಡ ಮರುಭೂಮಿ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳ ಪೈಕಿ ಒಂದಾಗಿರುವ ಸೌದಿ ಅರೇಬಿಯಾ ಮತ್ತು ಯುನೈಟೆಡ್ ಅರಬ್ ಎಮಿರೇಟ್ಸ್ (UAE) ಇಂದು ಮರಳನ್ನು ಆಮದು ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ತಲುಪಿವೆ. ಮರುಭೂಮಿಗಳೇ ತುಂಬಿರುವ ಈ ದೇಶಗಳಿಗೆ ಮಣ್ಣಿನ ಕೊರತೆ ಏಕೆ ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆ ಈಗ ಜಾಗತಿಕ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಚರ್ಚೆಗೆ ಗ್ರಾಸವಾಗಿದೆ.
ವಾಸ್ತವವಾಗಿ, ಸೌದಿ ಅರೇಬಿಯಾದ ಭವ್ಯ ನಗರ ಯೋಜನೆಗಳು, ಯುಎಇಯ ಗಗನಚುಂಬಿ ಕಟ್ಟಡಗಳು ಮತ್ತು ಶತಕೋಟಿ ಡಾಲರ್ ಮೌಲ್ಯದ ಮೆಗಾ ಮೂಲಸೌಕರ್ಯ ಯೋಜನೆಗಳಿಗೆ ಬೇಕಾಗುವ ಮರಳು ಸಾಮಾನ್ಯ ಮರುಭೂಮಿ ಮರಳಿಗಿಂತ ಸಂಪೂರ್ಣ ಭಿನ್ನವಾಗಿದೆ. ಇದೇ ಕಾರಣದಿಂದಾಗಿ ಈ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳು ಆಸ್ಟ್ರೇಲಿಯಾ ಸೇರಿದಂತೆ ದೂರದ ದೇಶಗಳತ್ತ ಮುಖ ಮಾಡಿವೆ.
ಮರುಭೂಮಿ ಮರಳು ಯಾಕೆ ಉಪಯೋಗವಾಗುವುದಿಲ್ಲ?
ಮರುಭೂಮಿಯ ಮರಳಿನ ಕಣಗಳು ತುಂಬಾ ಮೃದುವಾಗಿದ್ದು, ಗಾಳಿಯಿಂದ ಹೊಡೆದು ಹೊಡೆದು ವೃತ್ತಾಕಾರದ ಆಕಾರ ಪಡೆದಿರುತ್ತವೆ. ಇವು ಸಿಮೆಂಟ್ಗೆ ಸರಿಯಾಗಿ ಅಂಟಿಕೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ. ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ ಕಾಂಕ್ರೀಟ್ ಬಲಹೀನವಾಗುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಭಾರೀ ಕಟ್ಟಡಗಳ ತೂಕವನ್ನು ಸಹಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುವುದಿಲ್ಲ.
ಆದ್ದರಿಂದ ಎತ್ತರದ ಕಟ್ಟಡಗಳು, ಸೇತುವೆಗಳು, ಮಹಾನಗರಗಳು, ಬಂದರುಗಳು ಹಾಗೂ ದೊಡ್ಡ ಮೂಲಸೌಕರ್ಯ ಯೋಜನೆಗಳಿಗೆ ನದಿ ಅಥವಾ ಸಮುದ್ರದಿಂದ ದೊರೆಯುವ ವಿಶೇಷ ನಿರ್ಮಾಣ ದರ್ಜೆಯ ಮರಳು ಅತ್ಯಗತ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ.
ಆಸ್ಟ್ರೇಲಿಯಾ ಮರಳಿನ ಪ್ರಮುಖ ಪೂರೈಕೆದಾರ
ನಿರ್ಮಾಣ ದರ್ಜೆಯ ಮರಳಿನ ಪ್ರಮುಖ ರಫ್ತು ದೇಶಗಳ ಪೈಕಿ ಆಸ್ಟ್ರೇಲಿಯಾ ಪ್ರಮುಖ ಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿದೆ.
2023ರಲ್ಲಿ ಆಸ್ಟ್ರೇಲಿಯಾ ಸುಮಾರು 273 ಮಿಲಿಯನ್ ಡಾಲರ್ ಮೌಲ್ಯದ ಮರಳನ್ನು ರಫ್ತು ಮಾಡಿದೆ. ಇದೇ ವರ್ಷ ಸೌದಿ ಅರೇಬಿಯಾ ಆಸ್ಟ್ರೇಲಿಯಾದಿಂದ ಸುಮಾರು 1.40 ಲಕ್ಷ ಡಾಲರ್ ಮೌಲ್ಯದ ನೈಸರ್ಗಿಕ ನಿರ್ಮಾಣ ಮರಳನ್ನು ಖರೀದಿಸಿದೆ.
2024ರಲ್ಲಿ ಸೌದಿ ಅರೇಬಿಯಾ ತನ್ನ ಪ್ರಮುಖ ಯೋಜನೆಗಳಿಗೆ ವೇಗ ನೀಡಿದ ಹಿನ್ನೆಲೆ ಈ ಆಮದು ಪ್ರಕ್ರಿಯೆ ಮತ್ತಷ್ಟು ಬಲ ಪಡೆದಿದೆ.
ವಿಷನ್ 2030 ಮತ್ತು ಮೆಗಾ ಪ್ರಾಜೆಕ್ಟ್ಗಳ ಒತ್ತಡ
ಸೌದಿ ಅರೇಬಿಯಾದ ವಿಷನ್ 2030, ನಿಯೋಮ್ ಸಿಟಿ, ದಿ ಲೈನ್, ರೆಡ್ ಸೀ ಪ್ರಾಜೆಕ್ಟ್, ಕಿದ್ದಿಯಾ ಮೊದಲಾದ ಮಹತ್ವಾಕಾಂಕ್ಷಿ ಯೋಜನೆಗಳು ಅಪಾರ ಪ್ರಮಾಣದ ಉನ್ನತ ಗುಣಮಟ್ಟದ ಕಾಂಕ್ರೀಟ್ ಬೇಡಿಕೆ ಇಡುತ್ತವೆ.
ಇಂತಹ ಯೋಜನೆಗಳಲ್ಲಿ ಗುಣಮಟ್ಟದ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ರಾಜಿ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಹೀಗಾಗಿ ವಿದೇಶಿ ಮರಳನ್ನು ಆಮದು ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಅನಿವಾರ್ಯವಾಗಿದೆ.
ಬುರ್ಜ್ ಖಲೀಫಾದ ಕಥೆಯೂ ಇದೇ
ವಿಶ್ವದ ಅತಿ ಎತ್ತರದ ಕಟ್ಟಡವಾದ ಬುರ್ಜ್ ಖಲೀಫಾ ನಿರ್ಮಾಣದಲ್ಲೂ ಸ್ಥಳೀಯ ಮರುಭೂಮಿ ಮರಳನ್ನು ಬಳಸಲಾಗಿಲ್ಲ. ಲಕ್ಷಾಂತರ ಲೀಟರ್ ಕಾಂಕ್ರೀಟ್, ಸಾವಿರಾರು ಟನ್ ಉಕ್ಕು ಮತ್ತು ಆಸ್ಟ್ರೇಲಿಯಾದಿಂದ ಆಮದು ಮಾಡಿದ ಮರಳು ಸೇರಿದಂತೆ ವಿಶೇಷ ನಿರ್ಮಾಣ ಸಾಮಗ್ರಿಗಳನ್ನೇ ಬಳಸಲಾಗಿದೆ.
ಯುಎಇ ಮತ್ತು ಕತಾರ್ ಕೂಡ ಅದೇ ಹಾದಿಯಲ್ಲಿ
ಈ ಸಮಸ್ಯೆಯನ್ನು ಎದುರಿಸುತ್ತಿರುವುದು ಸೌದಿ ಅರೇಬಿಯಾ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ. ದುಬೈ ಮತ್ತು ಅಬುಧಾಬಿಯ ವೇಗವಾಗಿ ಬದಲಾಗುತ್ತಿರುವ ಸ್ಕೈಲೈನ್, ಕೃತಕ ದ್ವೀಪಗಳು ಮತ್ತು ಬೀಚ್ ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಯೋಜನೆಗಳು ಅಪಾರ ಪ್ರಮಾಣದ ಸಮುದ್ರ ಹಾಗೂ ವಿದೇಶಿ ಮರಳನ್ನು ಬಳಸಿಕೊಂಡಿವೆ.
ಪಾಮ್ ಜುಮೇರಾ ಮೊದಲಾದ ಯೋಜನೆಗಳು ಸ್ಥಳೀಯ ಮರಳು ಸಂಪನ್ಮೂಲಗಳ ಮೇಲೆ ಭಾರೀ ಒತ್ತಡವನ್ನು ತಂದಿವೆ.
ಜಗತ್ತು ಎದುರಿಸುತ್ತಿರುವ ಮರಳಿನ ಬಿಕ್ಕಟ್ಟು
ವಿಶ್ವಸಂಸ್ಥೆಯ ಪರಿಸರ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ (UNEP) ಪ್ರಕಾರ, ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿ ವರ್ಷ ಸುಮಾರು 50 ಶತಕೋಟಿ ಟನ್ ಮರಳು ಬಳಕೆಯಾಗುತ್ತಿದೆ. ಇದು ನೀರಿನ ನಂತರ ವಿಶ್ವದಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಧಿಕವಾಗಿ ಬಳಸಲಾಗುವ ನೈಸರ್ಗಿಕ ಸಂಪನ್ಮೂಲವಾಗಿದೆ.
ಅನಿಯಂತ್ರಿತ ಮರಳು ಗಣಿಗಾರಿಕೆ ನದಿ ಸವೆತ, ಜೀವವೈವಿಧ್ಯ ನಾಶ ಮತ್ತು ಪರಿಸರ ಅಸಮತೋಲನವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತಿದೆ. ಈ ಹಿನ್ನೆಲೆ ಅನೇಕ ದೇಶಗಳು ಉತ್ಪಾದಿತ (manufactured) ಮರಳು, ನಿರ್ಮಾಣ ತ್ಯಾಜ್ಯದ ಮರುಬಳಕೆ ಮುಂತಾದ ಪರ್ಯಾಯ ಮಾರ್ಗಗಳನ್ನು ಅನ್ವೇಷಿಸುತ್ತಿವೆ. ಭವಿಷ್ಯದಲ್ಲಿ ಆಮದು ಮೇಲೆ ಅವಲಂಬನೆ ಕಡಿಮೆ ಮಾಡಲು ಸೌದಿ ಅರೇಬಿಯಾ ಕೂಡ ಇದೇ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಚಿಂತನೆ ನಡೆಸುತ್ತಿದೆ.
