ಭಾರತದ ಖಾದ್ಯ ತೈಲ ಭವಿಷ್ಯ ಮತ್ತು ಆಯಿಲ್ ಪಾಮ್ (ತಾಳೆ ಎಣ್ಣೆ) ಉತ್ಪಾದಕತೆ: ಒಂದು ವಿಶ್ಲೇಷಣೆ

ನವದೆಹಲಿ: ಭಾರತವು ತನ್ನ ಖಾದ್ಯ ತೈಲದ (Edible Oil) ಅಗತ್ಯತೆಗಾಗಿ ವಿದೇಶಗಳ ಮೇಲಿನ ಅವಲಂಬನೆಯನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡಲು ‘ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಖಾದ್ಯ ತೈಲ ಮಿಷನ್ – ಆಯಿಲ್ ಪಾಮ್’ (NMEO-OP) ಯೋಜನೆಯನ್ನು ಚುರುಕುಗೊಳಿಸಿದೆ. 2021 ರಲ್ಲಿ ₹11,040 ಕೋಟಿ ರೂಪಾಯಿಗಳ ಕೇಂದ್ರ ಪ್ರಾಯೋಜಿತ ವೆಚ್ಚದಲ್ಲಿ ಆರಂಭವಾದ ಈ ಮಿಷನ್, ದೇಶದಲ್ಲಿ ತಾಳೆ ಕೃಷಿ ವಿಸ್ತರಣೆ ಮತ್ತು ಕಚ್ಚಾ ತಾಳೆ ಎಣ್ಣೆ (CPO) ಉತ್ಪಾದನೆಯನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸುವ ಗುರಿ ಹೊಂದಿದೆ.

ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಮೇ 20, 2026 ರಂದು ಪ್ರಧಾನಿ ನರೇಂದ್ರ ಮೋದಿ ಅವರು ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಆರೋಗ್ಯ ಮತ್ತು ಆಮದು ಹೊರೆಯನ್ನು ತಗ್ಗಿಸುವ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ “ಖಾದ್ಯ ತೈಲ ಬಳಕೆಯನ್ನು ಶೇಕಡಾ 10 ರಷ್ಟು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡಿ” ಎಂದು ದೇಶದ ನಾಗರಿಕರಿಗೆ ಕರೆ ನೀಡಿರುವುದು ಈ ವಲಯದ ಗಂಭೀರತೆಯನ್ನು ಎತ್ತಿ ತೋರಿಸುತ್ತದೆ.

ಯೋಜನೆಯ ಗುರಿಗಳು ಮತ್ತು ಪ್ರಸ್ತುತ ಪ್ರಗತಿ:

ಬೇಸಾಯದ ವ್ಯಾಪ್ತಿ: 2025-26ರ ವೇಳೆಗೆ 6.5 ಲಕ್ಷ ಹೆಕ್ಟೇರ್ ಮತ್ತು ದೀರ್ಘಾವಧಿಯಲ್ಲಿ 10 lakh ಹೆಕ್ಟೇರ್ ಪ್ರದೇಶವನ್ನು ತಾಳೆ ಕೃಷಿಗೆ ತರುವ ಗುರಿ ಹೊಂದಲಾಗಿತ್ತು. ನವೆಂಬರ್ 2025 ರ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಭಾರತವು ಈಗಾಗಲೇ 6.20 ಲಕ್ಷ ಹೆಕ್ಟೇರ್ ಪ್ರದೇಶವನ್ನು ತಲುಪಿದೆ.
ಉತ್ಪಾದನಾ ಮೈಲಿಗಲ್ಲು: ಭಾರತದ ಕಚ್ಚಾ ತಾಳೆ ಎಣ್ಣೆ (CPO) ಉತ್ಪಾದನೆಯು 2014-15ರಲ್ಲಿ 1.91 ಲಕ್ಷ ಟನ್‌ಗಳಷ್ಟಿದ್ದು, ಅದು 2024-25ರ ವೇಳೆಗೆ 3.80 ಲಕ್ಷ ಟನ್‌ಗಳಿಗೆ ಏರಿಕೆಯಾಗಿದೆ. 2029-30ರ ವೇಳೆಗೆ ಇದನ್ನು 28 ಲಕ್ಷ ಟನ್‌ಗಳಿಗೆ ಹೆಚ್ಚಿಸುವ ಬೃಹತ್ ಗುರಿಯನ್ನು ಸರ್ಕಾರ ಹೊಂದಿದೆ.

ಭಾರತದ ಖಾದ್ಯ ತೈಲ ಅವಲಂಬನೆಯ ಚಿತ್ರಣ:

ಭಾರತವು ತನ್ನ ಒಟ್ಟು ಖಾದ್ಯ ತೈಲದ ಅಗತ್ಯತೆಯ ಸುಮಾರು ಶೇ. 60 ರಷ್ಟನ್ನು ಆಮದು ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ದೇಶೀಯ ಉತ್ಪಾದನೆಯು ಕೇವಲ ಶೇ. 44 ರಷ್ಟು ಅಗತ್ಯವನ್ನು ಮಾತ್ರ ಪೂರೈಸುತ್ತದೆ.
ನಮ್ಮ ಒಟ್ಟು ಖಾದ್ಯ ತೈಲ ಬಳಕೆಯಲ್ಲಿ ತಾಳೆ ಎಣ್ಣೆಯ ಪಾಲು ಶೇ. 38 ರಷ್ಟಿದ್ದರೆ, ಒಟ್ಟು ಆಮದಿನಲ್ಲಿ ಇದರ ಪಾಲು ಶೇ. 59 ರಷ್ಟಿದೆ. ಭಾರತವು ಪ್ರಮುಖವಾಗಿ ಇಂಡೋನೇಷ್ಯಾ ಮತ್ತು ಮಲೇಷ್ಯಾದಿಂದ ತಾಳೆ ಎಣ್ಣೆಯನ್ನು ಆಮದು ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ.
2024-25ರ ಹಣಕಾಸು ವರ್ಷದಲ್ಲಿ ಭಾರತದ ಖಾದ್ಯ ತೈಲದ ಆಮದು ವೆಚ್ಚ ಬರೋಬ್ಬರಿ 18.3 ಬಿಲಿಯನ್ ಅಮೆರಿಕನ್ ಡಾಲರ್ ಎಂದು ಅಂದಾಜಿಸಲಾಗಿದೆ.
ನಿತಿ ಆಯೋಗದ (NITI Aayog) ವರದಿ: ಆಗಸ್ಟ್ 2024 ರ ನಿತಿ ಆಯೋಗದ ವರದಿಯ ಪ್ರಕಾರ, ರೈಸ್ ಬ್ರಾನ್ ಆಯಿಲ್, ಹರಳೆಣ್ಣೆ (Castor seed), ಕಸುಬೆ (Safflower), ಎಳ್ಳು ಮತ್ತು ಉಚ್ಚೆಳ್ಳು (Niger) ಉತ್ಪಾದನೆಯಲ್ಲಿ ಭಾರತ ಜಾಗತಿಕವಾಗಿ ಪ್ರಥಮ ಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿದೆ.

ತಾಳೆ ಕೃಷಿಯ ಸವಾಲುಗಳು ಮತ್ತು ಪ್ರಾದೇಶಿಕ ಪ್ರವೃತ್ತಿ:

ಆಂಧ್ರಪ್ರದೇಶದ ಸಿಂಹಪಾಲು: ಭಾರತದ ಒಟ್ಟು ಕಚ್ಚಾ ತಾಳೆ ಎಣ್ಣೆ (CPO) ಉತ್ಪಾದನೆಯಲ್ಲಿ ಆಂಧ್ರಪ್ರದೇಶ ಒಂದೇ ಶೇ. 80 ರಷ್ಟು ಕೊಡುಗೆ ನೀಡುತ್ತದೆ.
ಕೃಷಿ ಸವಾಲುಗಳು: ಆಯಿಲ್ ಪಾಮ್ ದೀರ್ಘಾವಧಿಯ ಬೆಳೆಯಾಗಿದ್ದು, ನಾಟಿ ಮಾಡಿದ 4-5 ವರ್ಷಗಳ ನಂತರ ಫಲ ನೀಡಲು ಆರಂಭಿಸುತ್ತದೆ. ಇದರ ಹಣ್ಣುಗಳ ಗೊಂಚಲುಗಳನ್ನು (Fresh Fruit Bunches) ಕಟಾವು ಮಾಡಿದ 24 ರಿಂದ 48 ಗಂಟೆಗಳ ಒಳಗಾಗಿ ಸಂಸ್ಕರಿಸಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ.
ಪರಿಸರ ಕಾಳಜಿ: ಈ ಬೆಳೆಗೆ ಸಾಮಾನ್ಯ ಭತ್ತದ ಬೇಸಾಯಕ್ಕಿಂತಲೂ ಎರಡೂವರೆ ಪಟ್ಟು ಹೆಚ್ಚು ನೀರು ಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಇದರಿಂದಾಗಿ ಅಂತರ್ಜಲ ಕುಸಿತ, ಮಣ್ಣಿನ ಫಲವತ್ತತೆ ನಾಶ ಮತ್ತು ಕೃಷಿ ರಾಸಾಯನಿಕಗಳ ಅತಿಯಾದ ಬಳಕೆ ಇಲ್ಲಿನ ಪ್ರಮುಖ ಸವಾಲುಗಳಾಗಿವೆ.

ಬೆಲೆ ನಿರ್ಣಯ ಮತ್ತು ಜಾಗತಿಕ ಮಾರುಕಟ್ಟೆ:

ತಾಳೆ ಬೆಳೆಗಾರರ ಹಿತರಕ್ಷಣೆಗಾಗಿ ಸರ್ಕಾರವು ಎರಡು ರೀತಿಯ ಬೆಲೆ ಕಾರ್ಯವಿಧಾನವನ್ನು (Twin-pricing mechanism) ಬಳಸುತ್ತದೆ. ಇದರಲ್ಲಿ ಮಾಸಿಕ ‘ಫಾರ್ಮುಲಾ ಬೆಲೆ’ (Formula Price) ಮತ್ತು ವಾರ್ಷಿಕ ಸ್ಥಿರ ‘ವೈಯಾಬಿಲಿಟಿ ಬೆಲೆ’ (Viability Price) ಸೇರಿವೆ. ಪ್ರಸ್ತುತ ಪ್ರಮುಖ ರಫ್ತುದಾರ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳಾದ ಇಂಡೋನೇಷ್ಯಾ ಮತ್ತು ಮಲೇಷ್ಯಾ ತಮ್ಮ ತಾಳೆ ಎಣ್ಣೆಯನ್ನು ಬಯೋಡೀಸೆಲ್ ಮಿಶ್ರಣ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳಿಗೆ (Biodiesel Blending) ಬಳಸುತ್ತಿರುವುದರಿಂದ ಜಾಗತಿಕವಾಗಿ ಇದರ ಲಭ್ಯತೆ ಕಡಿಮೆಯಾಗಿ ಭಾರತದ ಆಮದಿನ ಮೇಲೆ ಪ್ರಭಾವ ಬೀರುವ ಸಾಧ್ಯತೆಯಿದೆ.