ನವದೆಹಲಿ: ಭಾರತದಲ್ಲಿ ತಾಯಂದಿರ ಮರಣ ಪ್ರಮಾಣ (ಮಾತೃ ಮೃತ್ಯು ಅನುಪಾತ – MMR) ಗಣನೀಯವಾಗಿ ಕಡಿಮೆಯಾಗುತ್ತಿರುವುದು ದೇಶದ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಆರೋಗ್ಯ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ಮಹತ್ವದ ಸಾಧನೆಯಾಗಿ ಹೊರಹೊಮ್ಮಿದೆ. ಕಳೆದ ಒಂದು ದಶಕದಲ್ಲಿ ಸರ್ಕಾರ ಜಾರಿಗೊಳಿಸಿದ ಸಮಗ್ರ ಆರೋಗ್ಯ ಯೋಜನೆಗಳು ಹಾಗೂ ಸಂಸ್ಥಾತ್ಮಕ ಪ್ರಸೂತಿ ಸೇವೆಗಳ ವಿಸ್ತರಣೆಯಿಂದಾಗಿ ಈ ಮಹತ್ವದ ಪ್ರಗತಿ ಸಾಧ್ಯವಾಗಿದೆ.
ಲಭ್ಯವಿರುವ ಅಂಕಿಅಂಶಗಳ ಪ್ರಕಾರ, 2014–16ರಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿ ಲಕ್ಷ ಜೀವಂತ ಜನನಗಳಿಗೆ 130 ಇದ್ದ MMR, 2018–20ರ ವೇಳೆಗೆ 97ಕ್ಕೆ ಇಳಿಕೆಯಾಗಿದೆ. ನಂತರ 2019–21ರಲ್ಲಿ ಇದು 93ಕ್ಕೆ ಮತ್ತಷ್ಟು ಕುಸಿತ ಕಂಡಿದೆ. ಯುಎನ್–MMEIG ವರದಿ ಪ್ರಕಾರ 2020ರಿಂದ 2023ರ ನಡುವೆ ಸುಮಾರು 23 ಅಂಕಗಳಷ್ಟು ಇಳಿಕೆ ದಾಖಲಾಗಿದ್ದು, 2023ರ ವೇಳೆಗೆ MMR 80ರಿಂದ 90ರ ನಡುವಿನ ಮಟ್ಟಕ್ಕೆ ತಲುಪಿದೆ ಎನ್ನಲಾಗಿದೆ. 1990ರ ಹೋಲಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಇದು ಸುಮಾರು 86 ಶೇಕಡಾ ಇಳಿಕೆಯಾಗಿದ್ದು, ವಿಶ್ವ ಸರಾಸರಿ ಇಳಿಕೆ (48%)ಗಿಂತ ಬಹಳ ಹೆಚ್ಚಾಗಿದೆ.
ಇದನ್ನು ಓದು: ಖರ್ಚಿನಲೆಕ್ಕ ಕೇಳುವುದು ಕ್ರೌರ್ಯವಲ್ಲ ಸುಪ್ರೀಂಕೋರ್ಟ್ ಮಹತ್ವದ ತೀರ್ಪು
ಈ ಸಾಧನೆಗೆ ಕೇಂದ್ರ ಸರ್ಕಾರದ ಜನನಿ ಸುರಕ್ಷಾ ಯೋಜನೆ (JSY), ಪ್ರಧಾನಮಂತ್ರಿ ಸುರಕ್ಷಿತ ಮಾತೃತ್ವ ಅಭಿಯಾನ (PMSMA), ಲಕ್ಷ್ಯ (LaQshya) ಯೋಜನೆಗಳು ಪ್ರಮುಖ ಕಾರಣಗಳಾಗಿವೆ. ಜೊತೆಗೆ ಸಾಂಸ್ಥಿಕ ಡೆಲಿವರಿ ದರವು 90 ಶೇಕಡಕ್ಕಿಂತ ಅಧಿಕವಾಗಿರುವುದು, ಗರ್ಭಪೂರ್ವ ಹಾಗೂ ಗರ್ಭೋತ್ತರ ಆರೈಕೆ ಸುಧಾರಣೆ, ತುರ್ತು ವೈದ್ಯಕೀಯ ಸೇವೆಗಳ ವಿಸ್ತರಣೆ ಮತ್ತು ಆರೋಗ್ಯ ಶಿಕ್ಷಣದ ವ್ಯಾಪಕತೆ ಕೂಡ ಇಳಿಕೆಗೆ ಸಹಕಾರಿಯಾಗಿವೆ.

ರಾಜ್ಯ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಕೇರಳ (ಸುಮಾರು 20), ಮಹಾರಾಷ್ಟ್ರ (ಸುಮಾರು 38) ಸೇರಿದಂತೆ ಕೆಲ ರಾಜ್ಯಗಳು ಈಗಾಗಲೇ 2030ರ ಸುಸ್ಥಿರ ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಗುರಿ (SDG)ಯಾದ MMR <70ನ್ನು ಸಾಧಿಸಿವೆ. ತೆಲಂಗಾಣ, ಆಂಧ್ರಪ್ರದೇಶ, ತಮಿಳುನಾಡುಗಳು ಸಹ ಉತ್ತಮ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿವೆ. ಆದರೆ ಉತ್ತರ ಪ್ರದೇಶ, ಅಸ್ಸಾಂ ಹಾಗೂ ಮಧ್ಯಪ್ರದೇಶದಂತಹ ರಾಜ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಇನ್ನೂ ಸವಾಲುಗಳು ಉಳಿದಿವೆ.
ಒಟ್ಟಾರೆಯಾಗಿ, ತಾಯಂದಿರ ಜೀವ ರಕ್ಷಣೆಯಲ್ಲಿ ಭಾರತ ಸಾಧಿಸಿರುವ ಈ ಪ್ರಗತಿ ಐತಿಹಾಸಿಕ ಮೈಲಿಗಲ್ಲಾಗಿದ್ದು, 2030ರ SDG ಗುರಿಯನ್ನು ದೇಶವು ನಿಗದಿತ ಅವಧಿಗಿಂತ ಮುಂಚಿತವಾಗಿಯೇ ಸಾಧಿಸುವ ಸಾಧ್ಯತೆ ಹೆಚ್ಚಾಗಿದೆ.

[…] […]