ಭಗವದ್ಗೀತೆ ಅಧ್ಯಾಯ – 4 (ಕರ್ಮ ಯೋಗ)ಶ್ಲೋಕ – 02

ಶ್ಲೋಕ – 02

ಏವಂ ಪರಂಪರಾಪ್ರಾಪ್ತಮಿಮಂ ರಾಜರ್ಷಯೋವಿದುಃ ।
ಸ ಕಾಲೇನೇಹ ಮಹತಾ ಯೋಗೋ ನಷ್ಟಃ ಪರಂತಪ ॥೨॥

-ಹೀಗೆ ಒಬ್ಬರಿಂದ ಒಬ್ಬರಿಗೆ ಹರಿದು ಬಂದಿರುವ ಇದನ್ನು ಜ್ಞಾನಿಗಳಾದ ಅರಸರು ಅರಿತಿದ್ದರು. ಓ ಅರಿಗಳನ್ನು ತರಿದವನೆ, ತುಂಬ ಕಾಲದ ಬಳಿಕ ಆ ಅರಿವಿನ ದಾರಿ ಈ ನೆಲದಲ್ಲಿ ಕಣ್ಮರೆಯಾಯಿತು.

ಭಾಷಾಂತರ (ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ ಅರ್ಥ):

“ಈ ಯೋಗ (ಜ್ಞಾನ)ವನ್ನು ಪರಂಪರೆಯ ಮೂಲಕ ರಾಜರ್ಷಿಗಳು ತಿಳಿದುಕೊಂಡು ಪಾಲಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಆದರೆ ಪರಂತಪ (ಅರ್ಜುನನೆ), ಮಹಾ ಕಾಲಚಕ್ರದ ಪ್ರಭಾವದಿಂದ ಆ ಯೋಗವು ಈ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ನಷ್ಟಗೊಂಡಿದೆ.”

ಸಂದರ್ಭ:

ಈ ಶ್ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನು ಅರ್ಜುನನಿಗೆ ಯೋಗದ (ಜ್ಞಾನಮಾರ್ಗದ) ಮಹತ್ವವನ್ನು ತಿಳಿಸುತ್ತಿದ್ದಾನೆ. ಈ ಜ್ಞಾನವು ಯಾವುದೇ ಒಂದು ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಕೇವಲ ತತ್ವಶಾಸ್ತ್ರವಲ್ಲ, ಅದನ್ನು ರಾಜರೂಷಿಗಳು (ರಾಜರೂ ಆಗಿದ್ದ ಋಷಿಗಳು) ಅನುಸರಿಸುತ್ತಿದ್ದರು – ಅಂದರೆ ನಿಷ್ಠೆಯಿಂದ ಅನುಭವಿಸಿ ಜ್ಞಾನದ ಮೂಲಕ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ನಡೆಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಆದರೆ, ಕಾಲಾಂತರದಲ್ಲಿ ಈ ಪವಿತ್ರ ಯೋಗವು (ಜ್ಞಾನಪಥ) ಮನುಷ್ಯರಿಂದ ದೂರವಾಯಿತು, ನಷ್ಟವಾಯಿತು.

ಸಾರಾಂಶ:

ಪರಂಪರೆಯ ಮೂಲಕ ಸತ್ಯ ಮತ್ತು ಧರ್ಮ ಸಾಗುತ್ತವೆ. ಅವು ನಿರಂತರ ಅಭ್ಯಾಸ ಮತ್ತು ಅನುಭವದಿಂದ ಜೀವಂತವಾಗಿರುತ್ತವೆ. ಕಾಲಕ್ರಮೇಣ ಧರ್ಮದ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಮನುಷ್ಯರು ಬಿಟ್ಟುಬಿಟ್ಟರೆ ಅದು ನಾಶವಾಗುವ ಅಪಾಯವಿದೆ – ಎಂದು ಈ ಶ್ಲೋಕ ಎಚ್ಚರಿಸುತ್ತದೆ.